Հիշողություններ: Այն, ինչ ոչ նյութական է, բայց տարօրինակ կերպով մնայուն: Գիտակցությունն իրականում ապրում է հիշողություններով: Գիտակցությունն ինքը հիշողություններն են: Կնայեք, կլսեք, կզգաք, կհոտոտեք, կշոշափեք ձեր հհիշողությունները, և այդ պահին ձեզ հասանելի կլինեն աշխարհի հարստությունները:

http://www.youtube.com/watch?v=F8xEyHv7mFY

…

Այս մասին, թերևս յուրաքանչյուր կին գիտի, եթե նույնիսկ չի էլ արտահայտվում: Բայց, ցավոք, հաճախ եմ ստիպված լինում նկատել, թե ներկայումս կանացիության մասին պատկերացումները ինչպես են խաթարվել կամ խաթարվում: Կամ, միգուցե տեղին է ասել, որ այսօր կնոջ կերպարի ստեղծման ընթացքում շեշտը ավելի շատ դրվում է սեքսուալության վրա, ինչը արդյունքում ստանում է ավելի շուտ էժանագին բնույթ: Ըստ իս, կանացիության և սեքսուալության ճշգրիտ համադրությունը այն է, ինչն իրականում գրավիչ է, հարմոնիկ և դյութիչ:

Այսպիսով, ինչն է իրականում օգնում կնոջը ստեղծել իր կանացի կերպարը, կամ ճիշտ արտահայտել, մատուցել այն: Քանի որ այսօր որոշել եմ շարադրել իմ պատկերացումներն ու կարծիքը, զերծ մնալով մասնագետների և մնացյալի մեկնաբանություններից, ապա այստեղ էլ պիտի նշեմ այն գործոնները, որոնք կարևոր եմ համարում ինքս:

Այո, կանացի լինելը արկածախնդիր կանանց համար է: Այսօր արդեն պարզապես կանացի, կամ պարզապես հաջողակ, ինքնուրույն լինելը բավարար չէ: Այդ ամենը պետք է համատեղել, լինել ուժեղ և նուրբ, հաստատակամ և հնազանդ միաժամանակ: Բայց որքան էլ դժվար, նույնքան էլ հետաքրքիր ճանապարհ է սա: Կարծում եմ, որ կանացիության զգացողությունը ի սկզբանե դրվում է կին արմատի մեջ, բայց դրա վերջնական ձևավորման և արտահայտման համար պարզապես գենային մակարդակում բնորոշ էլեմենտների առկայությունը բավարար չէ:

Կինը սկսում է ձևավորվել ծնված պահից: Փոքրիկ աղջնակի մեջ նրբաճաշակության, նրբազգացության, ճիշտ կանացի աշխարհընկալման հիմք դնելու համար շատ օգտավետ միջոցներ կան: Դրանում ծնողներին լրջորեն կարող են օգնել դասական պարերը, կամ պարերն ընդհանրապես, գեղարվեստական մարմնամարզությունը, չմշկասահքը, քանի որ,աղջիկն առաջին հերթին պիտի ճանաչի, տիրապետի իր օրգանիզմը, կարողանա զարգացնել իր մարմնի պոտենցիալը: Կարծում եմ, որ դա կօգնի նրան հետագայում ներդաշնակություն ապահովել մարմնի և հոգեկան ներաշխարհի մեջ: Գաղտնիք չէ, որ պարն ու սպորտաձևերը դաստիարակում են ոչ միայն մարմինը, այլ նաև հոգին:

Որքան հաճելի և գրավիչ է երևում այն կինը, ով զգում է իր մարմնի յուրաքանչյուր մկանի տեղը, միշտ ակնահաճո կեցվածք ունի և ապրում է ներդաշնակության մեջ ինքն իր հետ, վայելելով կյանքը: Եվ, իհարկե, այդ ամենը արտահայտվում է ոչ միայն կնոջ արտաքինում: Այն, թե ինչով է իրեն կինը շրջապատում, ինչպիսի միջավայր է ընտրում իր համար, ինչպիսի սովորույթներ ու ոճի զգացողություն ունի, կերպարի անբաժանելի մասն են:

Հարմոնիկ կինը ցանկանում և կարողանում է գեղեցիկը ձևավորել ոչ միայն իր ներսում, այլ նաև շրջապատում: Կարծում եմ, դա պարզապես կյանքը սիրելու արտահայտչաձև է: Չեմ ուզում ասել, որ գեղեցիկը պետք է փրկի աշխարհը, մի քիչ շատ տրիվիալ կստացվի: Բայց, եկեք համաձայնվենք, որ գեղեցիկը այն իրոք զարդարում է, գունավորում, ստեղծում դրական էներգետիկա:

Արդյունքում մենք ուշադրություն ենք դարձնում այսպիսի մի կարպարի վրա, նայում նրան, տեսնում մի անթերի, կամ նույնիսկ ներդաշնակ թերություններով օժտված, բայց շատ հարմոնիկ կերպար, որի ներսում իրականում անթիվ-անհամար մանրուքներ, դետալներ, աքսեսուարներ, սկզբունքներ, գաղտնիքներ են թաքնված: Այնպես որ, կանացի լինելն իսկական արվեստ է:

Շատ ավելի խորհրդավոր և անփոխարինելի է դառնում այս աշխարհը, երբ այն սերնդեսերունդ է ձևավորվում, փոխանցվում տատիկից ու մայրիկից դստերը: Շատ գաղտնիքներ, կարելի է ասել, արդեն գեներով են անցնում հաջորդ սերնդին: Դրանով իսկ ստեղծելով գերդաստանային առանձնահատուկ կանացի կերպար:

Ամեն դեպքում, պարզ է, որ ցանկացած կին, ում դուր է գալիս իր արտացոլանքը հայելու մեջ, գրավել կարող է ցանկացածի ուշադրությունը: Իզուր չեն ասում` եթե հինգ տարեկան աղջնակին համոզես, որ նա արքայադուստր է, մեծ տարիքում նա դա կապացուցի իր շրջապատին:

Դեռ փոքր տարիքից նա ունի ժամանակ և միջոցներ հասկանալու իր անհատականությունը, բնավորությունը, ինչից հետո նա ինքն է դառնում իր իսկ քանդակագործը…

… ինչպես արտաքին աշխարհի…

… այնպես էլ ներքին:

Եվ վերջում ուզում եմ ավելացնել, որ ոչինչ կնոջը այդքան չի զարդարում, որքան սիրելու և սիրված լինելու զգացողությունը: Այնպես որ, ցանկանում եմ ձեզ, սիրելի կանայք և աղջիկներ…

Սիրեք և եղեք սիրված:

]]> http://cfvvelasquez.wordpress.com/2012/01/05/%d5%af%d5%ab%d5%b6/feed/ 4 consikvelasquez 282476_228904667149598_112397672133632_719805_8049894_n fashion,flowers,girl,beautiful,beauty,brunette-834a5d0902221293b53835281881a2e2_h 269551_228904590482939_112397672133632_719803_2524611_n cartoon-woman-driving-mascara рпорп1 ballet-dancers-boxed-in-2 _publish_worksimages_Paine.001179.MaterialisticPositive.WEB_LG dsc_06381 4964469300449 229758_159797550748948_100001561137692_393831_7343267_n Angel-Sisters-angels-16972240-700-597 dyn005_original_491_500_pjpeg_39374_facb6aac6edb9c47e5ee1a0dc4db249d hot-weather-hairstyle White-Dress 293395_274560332574829_161036170593913_869454_483331376_n http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/12/27/%d5%ac%d5%a1%d5%be-%d5%b8%d6%80%d6%84%d5%a1%d5%b6-%d5%af%d5%a1%d6%80%d5%a5%d5%ac%d5%ab-%d5%a7/ http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/12/27/%d5%ac%d5%a1%d5%be-%d5%b8%d6%80%d6%84%d5%a1%d5%b6-%d5%af%d5%a1%d6%80%d5%a5%d5%ac%d5%ab-%d5%a7/#comments Tue, 27 Dec 2011 10:25:21 +0000 matador http://cfvvelasquez.wordpress.com/?p=741 ]]>

Հասարակության մեջ մարդկանց դաստիարակման և զարգացման պայմանները տարբեր են: Ես դա, իհարկե, հասկանում եմ և ընդունում: Դրա արդյունքում մարդիկ ունենում են տարբեր արժեհամակարգեր:

Հասկանում եմ նաև այն, որ մարդկանց հնարավորությունները տարբեր են: Չգիտեմ այս երկուսը ինչպես են պատճառահետևանքնային կապով կապվում իրար հետ: Բայց մի բան պարզ է. շեղումները ընդունելի համակարգային մոտեցումներից սարսափելի տեմպերով աճում են: Իսկ միգուցե տեղեկատվության հասանելիության պատճառով է ինձ սկսել այդպես թվալ: Ամեն դեպքում, գնալով ավելի ու ավելի հաճախ եմ շրջապատումս նկատում երևույթներ, որոնք բացարձակորեն ոչ մի կերպ չեն տեղավորվում տրամաբանության և բանականության սահմաններում:

- – -

Երեխաներ: Սիրում ու պաշտում ենք նրանց, ամեն տեղ չենք զլանում հայտարարել, որ մեր կյանքի իմաստն են: Բայց ասացեք խնդրեմ. որն է տրամաբանությունը` սեփական կյանքին հաղորդել 6 իմաստ, եթե նույնիսկ մեկը ըստ արժանվույն չես կարող ոտքի կանգնացնել? <<Այդ իմաստները>> այնքան արագ տեմպերով են հայտնվում, որ չես էլ հասցնում նույնիսկ մտորել, արդյոք կկարողանաս հերթականին կուշտ պահել և տաք անկողնում պառկեցնել քնելու?…

Խեղկատակություն անել… այն էլ սեփական երեխաների կյանքի հետ… Թուլացնել ոչ միայն սեփական ընտանիքի սոցիալական հիմքերը, այլ նաև ամբողջ հասարակության:

Իսկ եթե պարզապես չգիտեն, թե ինչպես անել, բայց չունենալ, ինչը կարծում եմ իրականությունից հեռու չէ… ուրեմն ողբամ զձեզ…

- – -

Մի խոսքով… եթե պիտի ասեք, թե ոչ մեկին մեղադրելու իրավունք չունեմ, կառարկեմ ձեզ: Ես իմ սեփական կարծիքն արտահայտելու իրավունքն ունեմ: Ու պետք է լուռ չմնամ մի երևույթի մասին, ինչը ինձ այսօր սարսափելի հուզում է: Այս խնդրի տակ ես տեսնում եմ խարխլիչ և քայքայիչ լուրջ պատճառներ հասարակության համար: ԲԱՅՑ… առաջնահերթ.. ամեն ինչից և ամենքից զատ… Կարևոր են այն երեխաները, որոնք լույս աշխարհ են գալիս այդպես, և իրենց համար ճանկռոտած կյանքն ապրում, ընթանալով նեղ, մութ, ցուրտ ու թաց արահետով, կույր ու խուլ, չտեսնելով ու չլսելով, թե իրենց փոքրիկ ու խոնավ աշխարհից դուրս ինչ կա: Կամ ավելի վատ.. տեսնելով և չունենալով…

Լավ, 1կամ 2… բայց 6 կամ 9???

So… despite everything, what did the lecture of Mr. Kotler give us in 55 minutes (which is 90-45) instead of 1.5 hours, that was promised by Sensei…

First of all, I understood, that it is very important to be able to intrigue people at the right place and on right time. First of all, you have to find the right bait, circulate it for a certain period of time and interest potential target groups. What can happen later, shows the recent practice.

But let’s get back to the content of Kotler’s lecture. First of all, I was pleasantly surprised how well informed he was about Armenian reality.

First note that I made in the fancy notebook provided by the AMA (pen-shaped cut inside), was the following expression: “It’s very important for a company to have a certain purpose and passion”. Well, sure, after he said that, I realized that I knew that. But I did not know that I know that. The whole thing is that a good professor is not only the one, that knows a lot, but also can pass it to the student. So, Kotler just passed a simple truth to me, at least. A company needs not only a purpose or a plan of actions, but also a passion. That is a great trigger.

- – -

Then I fixed the fact, that you can help your country or your city via operating with governmental organizations, NGOs or companies’ communities. But in any case the company should add to your knowledge.

- – -

Commercial marketing is not just advertising. Marketing should be a part of those who make decision what to produce. A marketing department should stand at the start.

- – -

When Mr. Kotler was talking about Yerevan, he asked whether anybody of us has thought of how he/she could help to rise the city. Than he brought the example of Dubai, which is a work of imagination.

Example of Abu-Dhabi, which build 4 new museums for attracting tourists. One of them is a branch of french Louvre.  And the buildings of the museums are very beautiful.  So, what could be built in Yerevan, that is a MUST SEE? May be we should look back at our religious heritage?

- – -

Then Mr. Kotler brought two very interesting questions: How to market a place and how to market a behavior? Particularly, how do you market a good behavior is the same as “how do you de-market a bad behavior? The answers to these questions lead to social marketing. Social marketing works quite well in the USA. (ex: Smoke less, do not stop.)

- – -

COMMERCIAL OR SOCIAL MARKETING?

- – -

The above mentioned question is one that you should decide. Or may be you are interested in research marketing? You could market lots of things. In research marketing you could, for example, try to answer a question: What causes people to want something? For this purpose you will have to conduct surveys.

- – -

Effective marketing tools – Facebook and Twitter.

- – -

You should help your company to innovate. Innovation is the hardest thing. Without innovation companies open up, make some money and close. Keep the company alive. Go after some changes!

- – -

Product should start as a concept.

- – -

On the way of innovation you could be:

A. Activator

B. Browser (check the idea)

C. Creator (of a concept)

D. Developer (make a physical version)

E. Executor (selling)

F. Financier

- – -

The solution is just to find the right people via FB.

- – -

GOOD COMPANIES FOLLOW TRENDS. GREAT COMPANIES CREATE TRENDS.

- – -

Ask the customer help you to create the products they want.

Example: Harley-Davidson. Engineers hang on with customers in the garages… Why not co-create?

! ! !

For sure, this are just some notes, that were taken during the 50 minutes lecture of prof. Philip Kotler. But I am sure for those, who have some basic marketing knowledge, will certainly be able to create an imagination about the lecture itself and have their own ideas on the questions discussed during the lecture.

]]> http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/11/23/90-351-5-math-changes-in-marketing/feed/ 0 consikvelasquez marketing 2 http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/11/16/i-feel-kotlled-read-this-please/ http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/11/16/i-feel-kotlled-read-this-please/#comments Wed, 16 Nov 2011 06:55:38 +0000 matador http://cfvvelasquez.wordpress.com/?p=731 ]]>

On 15.11.2011 I was among those students who were present at prof. Ph. Kotler’s brief lecture on new marketing era in region.

To tell the truth, when I was signing the agreement of participation, I told myself, that no matter what, I want to see that genius of marketing. And I was ready to pay, despite the fact, that the price of the agreement was not low.

So, now I am summing up the results of the participation, and the feeling I have, can freely be called “feeling kotlled”…

My first impression about prof. Kotler: I would gladly study in the university where this professor teaches. He appeared to be a genius of lecturing. I was amazed how smoothly he started the lecture and finished it by answering the questions of the students. I was amazed how good he was informed about Armenia and Yerevan. During the lecture he brought live examples from Armenian reality.

But still… Armenian keep on being Armenian everywhere, in any situation and location. The organization of the event was quite poorly done. Let me explain why I think so.

First, I was among those participants who paid quite high price to be present there, but it appeared to be, that there were not enough places for everybody to sit! Some of my friends, whom I met there, could not find free seats. And because of this the lecture started 40 minutes later than mentioned. We were promised to have about 1.5 hours lecture, but we listened to Mr. Kotler exactly 55 minutes.  So, now I am thinking… Isn’t this a violation of my consumer rights? But let me leave this for a later discussion with my lawyer friends.

After the organizers faced a big problem of enough places for all the invitation holders, they kindly asked us to handle the situation, and after the event they will give back the price that the standing participants paid. Ok. That would be great… But I still wonder: How are they going to check whether, for example, I was sitting or not? There were no seat numbers and raw numbers on the invitations!

Backlogging, if I take a look at the event, I paid 25.000 AMD just for the name Philip Kotler. Notice: I realized that I was doing it. But there were hundreds, that I am sure paid for the information they were going to get from the lecture. I am ready to announce: They did not get what they wanted.

Just now it sound to me ridiculous: paying 25.000 AMD just for 55 minutes of watching a person with a worldwide famous name.

Ok, there were also some inspiring tips in the lecture, and that could be a great start of smth else. But that was not worth the price, definitely.

ABOUT THE LECTURE CONTENT IN THE NEXT POST.

]]> http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/11/16/i-feel-kotlled-read-this-please/feed/ 0 consikvelasquez kotler http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/09/30/%d5%b8%d6%82/ http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/09/30/%d5%b8%d6%82/#comments Fri, 30 Sep 2011 20:41:50 +0000 matador http://cfvvelasquez.wordpress.com/?p=720 ]]>

Շատ էի վախենում այս պահից: Անհիշելի անցյալում եմ վերջին անգամ բացել բլոգս ինչ-որ նոր բան գրելու հստակ մտադրությամբ: Նման բան լինում է կամ գերհուզական, կամ գերհանգիստ վիճակում, այն պահին, երբ այն, ինչ կուտակված է ներսում, պահել այլևս հնարավոր չէ, դե չեմ հաշվում զուտ տեղեկատվական բնույթի գրվածքերը:

Այսօր տարօրինակ ձևով չեմ հասկանում ինչ եմ ուզում գրել ու ինչու: Միայն գիտեմ, որ գրելով հագնստանում եմ, գիտեմ նաև, որ զուգահեռ հնչող երաժշտությունը այս պահին շատ մեծ դեր է խաղում իմ ոգեշնչման գործում: Միգուցե այն, ինչ արդյունքում կստացվի, պարզվի, որ աղբ է` ոչ մեկին անհրաժեշտ, բայց գրողը տանի պետք է գրեմ:

Գիտես, կարոտել էի քեզ հետ գրելով շփվելուն: Ես գրեմ, դու կարդաս: Հետո փակես, կամ մոռանաս, կամ էլ մինչև մոռանալդ մտածես: “Գիժ”:…. Ու գիտես, չես սխալվի: Բայց մինչև փակելդ, ամեն դեպքում, մի ճիգ էլ գործադրիր քո վրա ու հասցրու մինչև վերջ կարդալ… Որ հետո ինձ պատմես, թե վերջում ինչ էր ստացվել: Զարմանում ես, որ կարող եմ մոռանալ? Բայց ասում եմ չէ, որ ես գիժ եմ: Իմ ուղեղն ինձ չի ենթարկվում. ես ու իմ ուղեղը իմ ցնորամտությունների գերին ենք: Ու հիմա նրանք գերիշխող են… տանում են իրենց հետ… ինձ չի հետաքրքրում, թե ուր, կարևորը անսովոր ճանապարհով, նոր ու ազատության մեջ: Ճանապարհը գծվում է շարժման ընթացքում և կողմնորոշումն էլ ծնվում է պահի տակ, բայց մեկ է, յուրաքանչյուր պահի դու գիտես, որ հաջորդ պահին դու ճիշտ քայլ ես անելու, քանի որ դա այն քայլն է, որ դու ՈՒԶՈՒՄ ես… Էխ, չնայած եթե դու էլ շատերի նման գերի ես ԿԱՐԾԻՔ կոչեցյալին, ապա դժվարանում եմ շարունակել… բայց ենթադրենք, որ գերի չես…

Վերջ… անսպասելի ու անհասկանալի դադար եմ տալիս… խռովվեց ներսում ինչ-որ բան…

]]> http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/09/30/%d5%b8%d6%82/feed/ 0 consikvelasquez 306422441EDCF3EBF6606D3B02954 http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/08/09/%d5%b8%d6%82-%d5%a7%d5%ac%d5%ab-%d5%a1%d5%b6%d5%be%d5%a5%d6%80%d5%b6%d5%a1%d5%a3%d5%ab%d6%80/ http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/08/09/%d5%b8%d6%82-%d5%a7%d5%ac%d5%ab-%d5%a1%d5%b6%d5%be%d5%a5%d6%80%d5%b6%d5%a1%d5%a3%d5%ab%d6%80/#comments Tue, 09 Aug 2011 05:36:59 +0000 matador http://cfvvelasquez.wordpress.com/?p=716 ]]>

Չկա…

Բայց եղել է…

Երբ դեռ կար, թվում էր, թե անվերջ է: Իսկ երբ այլևս չկար, արժեքը աճում էր տիեզերական արագությամբ, որովհետև գնացել էր անվերադարձ: Մի բան էր, ինչը այլևս չէր լինելու, ու ինչի արժեքը զգացնել էր տվել իր մասին անէանալուց հետո:

Ու հիմա չկա… բայց տեղը դատարկ չէ: Անհայտացել է ու տեղը թողել մղում: Հա, հիմարություն է, բայց չունենալը մոտիվացնում է: Երբ անվերջ հեռավոր նշանակետ կա, ձգտման անվերջ ճանապարհը դառնում է անդադար կատարելագործման ուղի: Ու հետո արդեն սովորում ես, որ դա քո կենսաձևն է: Ու ճանապարհին մեկ էլ հնարավոր է զգաս, որ նշանակետից շեղվել և հենց կենսաձևդ դարձրել ես նպատակ: Երբեք տեսահորիզոնիցդ, սակայն, չի պակասում այն անհաս պատկերը, բայց արդեն իսկ կորցրած իր նշանակետ լինելու կարևորությունը, դառնալով ընդամենը խթան: Ու դու ինքնակատարելագործման սանդուղքն ի վեր ևս մեկ քայլ ես անում: Լինում ես անհանգիստ ու երբեմն մտամոլոր, շատ հաճախ զրուցակիցդ կորցնում է հայացքդ ու ուշադրությունդ, երբ մեկ էլ ինչ-որ անսպասելի քամիներ քեզ տանում են դեպի անհաս հեռուներ: Ու էնտեղից վերադառնում ես նոր զգացողություններով… փոխված ու ուրիշ: Հարմարվում ես ու շարունակում փոփոխվել: Աճում ես, ու շարժվում առաջ: Ինքնակատարելագործումդ ձգտում է անսահմանաության, որտեղ էլ թաքնված է կորցրածդ, որը դու, հավանական է, երբեք էլ չես գտնի…

Վաղուց չեմ գրել: Հետ եմ վարժվել գրչիս: Գրելու համար ազատ միտք է պետք… ինձ, համենայնդեպս: Միտքս կապանքներ էր կրում: Հետո… հետո սովորեց կապանքների մեջ իրեն ազատ զգալ: Դաստիարակվում է “բարիկամեցողների” թեթև ձեռքով: Ասում են մենք ի ծնե լիակատար ազատություն ունենալ ունակ չենք: Համաձայն չեմ: Ինչ ասել է լիակատար ազատություն? Եթե դա մի բան է, ինչ իրականում չկա, ուրեմն մենք դրա մասին չէ, որ խոսում ենք: Ես խոսում եմ հնարավոր ազատության, անկաշկանդության մասին: Իսկ դա հնարավոր է:

Ինչևէ… ասում են կյանքում ինչ էլ պատահում է, մեր “մեղքով”, մեր ընդունած որոշումների արդյունքն է: Հետևաբար, ցանկացած քայքայիչ թվացող երևույթ իրականում ամրապնդում,  հղկում է մեզ անտեսանելիորեն և տեսանելիորեն: Միայն թե չթողնենք, որ այն մեզ սպանի: Հենց դա է ապրելը: Ոչ ոք խոսք չի տվել, որ ամեն ինչ հարթ է ընթանալու:

“Բարիկամեցողների” այն բանակը, ովքեր պատրաստ են կյանքին օգնել քեզ դաս տալու, իրականում օգնում են հենց քեզ: Ավելի խորը մտածելով, իսկապես կորցնում եմ նրանց մեղադրելու հիմքերը: Դրանք այն մարդիկ են, ովքեր վաղ թե ուշ տալու են իրենց պատասխանը… միգուցե դա լինի արդեն այն ժամանակ, երբ քեզ համար ոչ մի արժեք չունենան, բայց դա արդեն ոչ թե քո և նրա, այլ նրա և Աստծո, խղճի, արդարության, ճշմարտության, չգիտեմ, ինչպես ուզում ես կոչիր… հաշիվներն են… Դու արդեն իսկ շատ ավելի բարձր ես կանգնած, ոտքերիդ տակ փորձդ ու կամքդ են, ինչի դրսևորումը չունեցավ, օրինակ, քեզ խաբողը, որպեսզի երեսիդ ճշմարտությունն ասի, կամ քեզ վիրավորողը, ով քեզ ցավեցնելով, թաքցրեց իր վախկոտ սիրտը հնարավոր վնասներից: Իսկ դու հաստատ չես ուզում կյանքդ մոխրագույն և այլ խամրած գույներով ներկել, հետևաբար, պարզապես մտովի ներում ես նրանց, որպեսզի սրտիդ խորքում մռայլություն և սառնություն չբնավորվեն և վստահորեն քայլ ես գցում առաջ: Կարիք չունես ոչ ոքի ոչինչ ապացուցելու… կամքիդ ուժը քո ներքին որակն է: Պահիր քո մեջ և օգտվիր դրանից:

* * *

Թռիչքս … թռիչքս պիտի վերադառնա…

Դելփիական տաճարի պատերին գրված էին 7 կարճ մտքեր` կենսական իմաստության դասեր: Դրանք ասում էին`

1. Ճանաչիր ինքդ քեզ

2. Չափից դուրս` ոչինչ

3. Չափը ամենից կարևորն է

4. Ամեն ինչ իր ժամանակին

5. Կյանքում գլխավորը վերջաբանն է

6. Մարդաշատության մեջ բարիք չկա

7. Պատասխանատու եղիր միայն քեզ համար

Հույները ասում էին, որ դրանք 7 իմաստուններն են թողել` 7 քաղաքական գործիչներ և օրենսդիրներ: Իմաստուններից մեկը Թալեսն էր: Նրան քննադատում էին, ասում, որ նա ի վիճակի չէ հասարակ երկրային, կենցաղային հարցեր լուծել, այդ իսկ պատճառով երևակայում է, թե զբաղված է երկնային հարցերի շուրջ մտորումներով: Թալեսն էլ հակառակն ապացուցելու համար հաշվարկեց, թե որ տարում է ձիթապտղի առատ բերք լինելու, այդ տարին գնեց բոլոր վերամշակող կետերը, իսկ երբ դրանք պետք եղան ձիթապտուղ աճեցնողներին, Թալեսըդրանով մեծ գումարներ վաստակեց: Եվ հետո ասաց. <<Տեսնում եք, փիլիսոփայի համար հարստանալը շատ հեշտ է, բայց հաետքրքիր չէ>>:

7 իմաստուններին են վերագրվում նաև հետևյալ արտահայտությունները.

- Մի արա այն, ինչի համար հանդիմանում ես ուրիշներին:

- Մեռածների մասին ասա կամ լավը, կամ մի ասա ոչինչ:

- Որքան ուժեղ ես, այնքան բարի եղիր:

- Թող լեզուն մտքերից առաջ չընկնի:

- Մի շտապիր որոշել, շտապիր որոշածը իրագործել:

- Ընկերների մոտ ամեն ինչ ընդհանուր է:

- Ով տանից դուրս է գալիս, հարցրու` ինչ բերելու, ով վերադառնում է, հարցրու` ինչ ես բերել:

- Մի հղփացիր երջանկության մեջ, մի նվաստացիր դժբախտության մեջ:

- Խոսքերի մասին դատիր գործով, այլ ոչ թե գործերի մասին` խոսքով:

Դուք կասեք, դա բոլորն էլ գիտեն… այո, բայց արդյոք բոլորն էլ այդպես են վարվում: Չնայած, երբ իմաստուններին հարցրել են, թե ինչն է աշխարհում ամենից բարդ, նրանք պատասխանել են` ինքդ քեզ ճանաչելը: Իսկ այն հարցին, թե ինչն է ամենից հեշտ, նրանք պատասխանել են` ուրիշներին խորհուրդ տալը:

]]> http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/07/15/%d5%ab%d5%b4%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab%d6%81/feed/ 0 consikvelasquez Tayna-grecheskikh-mudretsov http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/07/13/democracy/ http://cfvvelasquez.wordpress.com/2011/07/13/democracy/#comments Wed, 13 Jul 2011 10:24:28 +0000 matador http://cfvvelasquez.wordpress.com/?p=705 ]]> First thought that comes into mind is, that there is no democracy without tolerance. A society obviously needs it, as long as on this level of evolution the human being does not know any other method of peaceful co-existence.Though I must say, there certainly can be things that is impossible to keep tolerance with.

The diversity of characters of people will not let the society be absolutely united. But yet different societies exist and co-operate. And in the European system of values the base of it is the democracy.

Though I was thinking that it could be quite difficult to prove the uniqueness of democracy, as Goethe said, who sleeps in democracy, wakes up in dictatorship. And I can’t help myself partially agreeing with this statement. And this is because of the specifications of the human being. Those who have power, eventually forget about equality. And it is quite difficult to find the true balance between power and democracy.

I think… there should be a realistic level of supervision by the state. In any other case the people are motivated to cheat, at least for maximizing their profit. And here I would like to mention, that I value the role of the state more for motivation of the nation, rather than for taking care of the weaker slices of society. Why? Because the latter could be realized by a good system of motivations. That’s right, no one wants to pay its money for someone else. But some time in future someone also will pay for the older generation directly or indirectly.

I was told that the supervision of the state is not necessary and the society itself is able to solve its problems, until the democracy is confident and constant. But I think that this phenomena is rather a characteristic of a nation, than a political system of a country.